"Τα περιγιάλια ελάμπασι, κι η θάλασσα εκοιμάτο γλυκύς σκοπός εις τα δεντρά κι εις τα νερά εγροικάτο"... Βιτσέντζος Κορνάρος

Έτσι, μέσα σε μία ρίμα περιγράφει ο ποιητής τη ζωντανή φύση της Σητείας σε ένα τόπο που "συμβιώνει" το παρόν με τις αιώνιες ρίζες μιας εξαιρετικής ανθρώπινης συμπεριφοράς και παρουσίας που επέζησε στη Σητεία χάρη στη γενναιοδωρία μιας υπέροχης φύσης και χάρη στη γεωγραφική της απομόνωση και αυτοτέλεια...